دوو چگونه در اوج ورشکست شد؟!

حقیقت این بود که بانک‌ها بلوف‌های کیم وو چونگ را خوانده بودند و از پرداخت وام به‌دوو امتناع کردند. نتیجه این اتفاق فروش مرکز فنی دوو در شهر ورثینگ انگلیس و خروج از بازارهای خارجی بود که درنهایت به‌اعلام ورشکستگی این شرکت در نوامبر سال ۲۰۰۰ منجر شد.

روزنامه «کوریا هِرالد» دو سال قبل مدعی شد کیم وو چونگ هنوز از عهده پرداخت مالیات ۳۳ میلیون‌دلاری خود برنیامده است. بخش خودروهای تجاری «کامیونت و کامیون» دوو نیز در سال ۲۰۰۰ تحت تملک جنرال‌موتورز قرار داشت؛ اما چند سال پس از آن تاتا موتورز هند مالکیت این برند را خرید.

راهکار او برای این کار سرمایه‌گذاری گسترده در کمپانی‌های خارجی، افزایش تولید و صادرات بود؛ اما این تفکر نتیجه‌ای معکوس به‌همراه داشت و دوو درعرض کمتر از دو سال از هجدهمین کمپانی بزرگ دنیا به‌شرکتی ورشکسته تبدیل شد.

کارخانه Gunsan تا ۵ سال پیش محلی برای تولید و مونتاژ شورولت کروز و شورولت اورلاندو بود و طبق گفته کمپانی خودروسازی جنرال‌موتورز در طول ۳ سال پایانی، تنها از ۲۰ درصد ظرفیت خود استفاده کرد و همین موضوع دلیلی قانع‌کننده برای بستن کارخانه Gunsan بود؛ اما با این حال تعطیل کردن آن کار ساده‌ای نخواهد بود؛ زیرا این مرکز شامل فروشگاه‌های مطبوعاتی، فروشگاه قطعات بدنه اتومبیل و همچنین کارگاه‌های آموزشی مختلف است که ارزش آن حدود ۸۵۰ میلیون‌دلار برآورد شده است.

این شرکت جدید در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۲ فعالیت خود را آغاز کرد و شرکت GM و شرکای آن Suzuki و SAIC با سرمایه‌گذاری ۴۰۰ میلیون‌دلاری، ۶۶.۷ درصد سهام را در اختیار داشتند. ۳۳.۳ درصد سهام باقیمانده نیز به‌بانک توسعه کره و چند طلبکار با سرمایه‌گذاری ۱۹۷ میلیون‌دلار داده شد. این قرارداد شامل ۱۵ کارخانه، به‌ویژه قدیمی‌ترین کارخانه شرکت دوو در بوپیونگ نبود.

او با کناره‌گیری از ریاست دوو و FKI به‌صورت غیرقانونی از کشور خارج شد و به‌منظور فرار از دست پلیس بین‌الملل مرتبا آدرس خود را در اروپا تغییر می‌داد. بدهی‌های دوو و شرکت‌های تابعه آن سبب به‌زندان افتادن هفت تن از مدیران اجرایی اسبق کمپانی دوو شد و درنهایت کیم پس از ۵ سال زندگی پنهانی تصمیم گرفت به‌کشور بازگشته و خود را تسلیم قانون کند.

بخوانید:  دور همی عشق، ورزش و تفریح ام وی ام برای کودکان

او در دادگاه به‌جرم تقلب و اختلاس به ۱۰ سال زندان، مصادره ۲۲ میلیارددلار از دارایی‌ها و پرداخت جریمه ۱۰ میلیون‌دلاری محکوم شد. مصادره این میزان از دارایی‌ها در تاریخ کره‌جنوبی بی‌سابقه بود؛ اما خدمات ارزنده او به‌کشور سبب شد تنها یک سال بعد توسط رئیس‌جمهور وقت مورد بخشش قرار گیرد.

دوو چگونه در اوج ورشکست شد؟!

کیم اما در کمتر از یک سال این شرکت را به‌سودآوری رساند و تنها طی دو سال کسب و کارش را از حوزه نساجی به‌تولید کشتی و لوازم‌خانگی گسترش داد. بعد از این‌که شرکت دوو در سال ۱۹۸۲ کنترل این شرکت را به‌دست گرفت، این نام به دوو موتورز تغییر یافت. در اوایل دهه ۱۹۹۰ این شرکت شهرت جهانی پیدا کرد و محصولات آن در سراسر جهان با استقبال چشمگیری مواجه شدند.

در سال ۲۰۰۱ جنرال‌موتورز تصمیم گرفت تا اکثر دارایی‌های دووموتورز را برای تشکیل GM Daewoo خریداری کند.

گروه دوو رسما اعلام کرد که به‌خاطر بحران مالی قادر به‌بازپرداخت سرمایه، وام‌ها و بدهی‌های کلان خود نیست.

طی یک دهه نامی از شرکت دوو نبود تا سال گذشته دوباره با زمزمه خرید شرکت دووالکترونیک توسط یکی از شرکت‌های ایرانی نام این شرکت دوباره تیتر خبرها شد. اما این خرید با بدعهدی شرکت کره‌ای تحت فشارهای سیاسی ایالات‌متحده‌آمریکا، مانند همکاری با شرکت دووموتورز چندان سرانجامی نیافت. فارغ از ارتباط شرکت دوو با ایران، این شرکت سرنوشت پرفراز و نشیبی دارد که پیوسته در مباحث مدیریتی مطرح شده و مورد توجه و بررسی قرار می‌گیرد.

با ورشکستگی بخش خودروسازی هولدینگ بزرگ دوو، کارخانه این شرکت واقع در کره توسط جنرال‌موتورز خریداری شد و از آن به‌بعد مدل‌های تولیدی دوو تبدیل به‌محصولاتی با نشان شورولت شدند؛ اما گویا تعطیلی و ورشکستگی به‌سرنوشت محتوم این مجموعه تبدیل شده است. درنهایت جنرال‌موتورز به‌دنبال بازدهی پایین و همچنین کاهش هزینه‌های خود، به‌فکر بستن یکی از کارخانه‌های خود در کشور «کره جنوبی» است.

بخوانید:  شرایط این روزهای بازار خودرو؛ رکود و تعدیل قیمت

وقتی ورق برگشت

درحال حاضر تنها محصولات چرخداری که با برند دوو عرضه می‌شوند به‌واسطه تاتا موتورز هندوستان تولید می‌شوند و خبری از فعالیت جنرال‌موتورز با برند دوو نیست.

پس از آغاز بحران مالی آسیا در سال ۱۹۹۷ شرکت کره‌ای سانگ‌یانگ در سال ۱۹۹۸ مالکیت این کمپانی را برعهده گرفت؛ اما در سال ۱۹۹۹ با مشکل مالی روبرو شد.

در این سال کیم وو چونگ به‌عنوان رئیس هیات‌مدیره «فدراسیون صنایع کره» (FKI) انتخاب شد که به‌عنوان قدرتمندترین سازمان تجاری کره‌جنوبی، نمایندگی صدها شرکت بزرگ را برعهده داشت. بحران اقتصادی در این دوره به‌اوج خود رسیده بود و کیم سعی کرد از موقعیت جدیدش برای نجات اقتصاد رو به‌افول کشور بهره ببرد که بدترین شرایط خود را از زمان جنگ تجربه می‌کرد.

جرایم مالی و قضایی اعلام‌شده علیه کیم وو چونگ سبب شد وی ۵۰ درصد از سهام شرکت‌های اصلی دوو را برای بازپرداخت بدهی‌ها به‌فروش برساند؛ اما این روش هم راه به‌جایی نبرد.

قاره آسیا در سال ۱۹۹۷ با بحران اقتصادی شدیدی مواجه شد؛ اما حتی یک سال پس از آن هم گروه دوو با ۳۲۰ هزار کارمند در سراسر دنیا و ۴۴ میلیارددلار دارایی به‌عنوان هجدهمین شرکت بزرگ دنیا با قدرت به‌کارش ادامه می‌داد. زمینه‌های فعالیت این شرکت شامل ساخت‌وساز، کشتی‌سازی، خودروسازی، مخابرات، الکترونیک، نساجی و صنایع سنگین می‌شد.

سایت تولیدی Gunsan یکی از چهار کارخانه تولید و مونتاژ محصولات جنرال‌موتورز در کشور کره‌جنوبی بود که بخش قابل توجهی از امکانات طراحی و مهندسی در آن قرار گرفته است. با این حال یک گام ضروری، اما دشوار برای جنرال‌موتورز خواهد بود تا بتواند فعالیت خود را بازسازی کند، هرچند کارخانه Gunsan در کشور کره‌جنوبی، تنها کارخانه جنرال‌موتورز نخواهد بود که ادامه کار آن به‌پایان رسید؛ بلکه این خودروساز بزرگ آمریکایی فعالیت‌های خود را در استرالیا نیز متوقف کرد و همچنین برخی از شرکت‌های زیرمجموعه خود را در قاره اروپا واگذار کرد.

بخوانید:  اعلام مهلت 2 ماهه برای برندگان طرح جایگزینی خودرو فرسوده

منبع: https://www.donyayekhodro.com/news/244694/%D8%AF%D9%88%D9%88-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%88%D8%AC-%D9%88%D8%B1%D8%B4%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%D8%B4%D8%AF

موفقیت چشمگیر هلدینگ دوو سبب شد رئیس‌جمهور خواستار احیای یک کمپانی خودروسازی ورشکسته توسط چونگ شود. بازسازی این مرکز پیش از دوو به‌سامسونگ و هیوندای پیشنهاد شده بود؛ اما آن‌ها این کار را غیرممکن می‌دانستند.

بخش خودروسازی این شرکت نخستین‌بار در سال ۱۹۳۷ در اینچئون کره‌جنوبی به‌عنوان «موتور ملی» تاسیس شد. پس از تغییر نام شرکت به Saenara Motor در سال ۱۹۶۲، در سال ۱۹۶۵ توسط شرکت صنعتی Shinjin خریداری شد که پس از برقراری همکاری با Toyota، نام خود را به Shinjin Motor تغییر داد.

پس از عقب‌نشینی تویوتا از این قرارداد در سال ۱۹۷۲، Shinjin Motor سرمایه‌گذاری مشترکی با جنرال‌موتورز با نام «جنرال‌موتورز کره» آغاز کرد. اما در سال ۱۹۷۶ دوباره به Saehan Motor تغییر نام داد.

دوو در اواخر دهه ۶۰ میلادی تحت‌عنوان گروه صنعتی دوو تاسیس و در سال ۱۹۹۹ توسط دولت کره‌جنوبی منحل شد. این شرکت قبل از بحران مالی آسیا در سال ۱۹۹۸، دومین مجموعه عظیم صنعتی در کره پس از گروه هیوندای و در جایگاهی بالاتر از سامسونگ و LG قرار داشت.

گروه دوو دارای حدود ۲۰ زیرگروه بود که هنوز بعضی از آن‌ها به‌عنوان شرکت‌های مستقل فعالیت دارند. سقوط دوو تبعات زیادی برای گروه دوو داشت و ضربه سنگینی به‌اقتصاد و صنعت کره‌جنوبی وارد کرد.

از موتورسازی ملی به موفقیت ملی

نام دوو برای ایرانیان چندان ناآشنا نیست. نام این شرکت در دهه ۷۰ مترادف با خودروهای وارداتی و سپس مونتاژ محصولات این شرکت در ایران بود. در اوایل دهه ۷۰ شمسی واردات خودروهای سواری دوو (اسپرو و ریسر) به‌ایران از کشور کره‌جنوبی آغاز شد. در سال ۱۳۷۵ نیز خودرو سواری سی‌یلو و در سال ۱۳۷۸ هم خودرو سواری ماتیز تولید و به‌بازار ایران عرضه شد. در ابتدای دهه ۸۰ ناگهان به‌علت ورشکستگی و فروش شرکت دوو به‌شرکت جنرال‌موتورز همکاری این شرکت با ایران به‌حالت تعلیق درآمد.